Naam Lorenzo Arrow
Alle Kinderen

Lieve verleider Lorenzo

Lorenzo werd met spoed uit huis geplaatst toen hij drie maanden oud was. Midden in de nacht bracht jeugdzorg hem bij 'oma', van wie bekend was dat ze ervaring had met FAS-kinderen vanwege de zorg voor haar kleinzoon Isiah. Toen zijn pleegomaoverleed heeft tante Peggy de zorg voor Lorenzo en Isiah overgenomen.

“Toen hij met drie maanden bij ons kwam was hij net een zoutzak, hij bewoog nauwelijks.” - Tante Peggy

Inmiddels is Lorenzo een vrolijke jongen. Met zijn lijfelijke spel weet hij iedereen te verleiden. Hij danst met doeken door de kamer en maakt zich op met felle kleuren lippenstift. Met volle teugen geniet hij ervan om te tutten met zijn vriendinnen en theatraal de aandacht op zich te vestigen.

“Lorenzo heeft oog voor kleine dingen, als ik een nieuwe trui aan heb dan ziet hij het.” - Tante Peggy

Maar Lorenzo is ook gevoelig voor alle prikkels om hem heen. Door onverwachte gebeurtenissen raakt hij gespannen en door plotselinge geluiden neemt zijn onrust toe. Soms knapt hij. Dan trekt hij aan zijn haren en af en toe valt er een klap.

Is kampioen in:

“Mooi en lief zijn.”

Woont samen met:

"Mijn tante Peggy en mijn pleegbroer Isiah."

Mijn beste vriend is:

“Walla, dat is een meisje uit de klas, die geeft mij bijna alles: soms snoep en soms een tekening van een hartje.”

Mag me altijd wakker maken voor:

“De glijbaan in Bambini en rapunzeltaart.”

Als ik later
groot ben:

“Wil ik popster worden. Niet zingen maar gewoon dat iedereen naar mij komt kijken."

Moet altijd hard lachen om:

“Een koe met paardenstaart.”

Meisjes plagen

Lorenzo is een jongetje.

Dat zie je meteen. Hij draagt stoere kleren, heeft kort haar en een gevaarlijk kort lontje. Maar vandaag is hij te opgewonden om lastig te zijn. Hij wil zijn nieuwe armband aan oma laten zien. Het ding is zeeblauw met glimmende kraaltjes. LOVE staat er in grote letters op. Lorenzo komt binnengerend, geeft zijn oma een snelle kus, houdt zijn armband voor haar neus en trekt zijn kleren uit. In zijn onderbroek staat hij midden in de kamer. Oma gaat onbewogen door met opruimen. Zijn broertje Isiah zit op de bank onderuitgezakt te computeren, hij kijkt niet op. Ze zijn het wel gewend.

>
<

Lorenzo haalt een stuk stof met bloemenmotief tevoorschijn. In een soepele beweging bindt hij het als een jurk om zich heen. Vervolgens vouwt hij een doek tot een driehoek, buigt zich voorover en bindt hem behendig om zijn hoofd. Hij schudt met zijn hoofd alsof zijn korte haren in de weg zitten en frummelt aan de knoop. Zijn bewegingen worden zachter, sierlijker. Voor de spiegel tuit hij zijn lippen. Oma kleurt zijn lippen rood met een oude lippenstift. Lorenzo kijkt naar zijn spiegelbeeld en zucht tevreden. Klaar.

Hij gaat rechtop staan en knippert met zijn ogen. Heupwiegend loopt hij door de kamer. Hij zegt met een hoge stem: Ik ben een meisje, kijk dan, ik ben Marylia! Hij huppelt zo frivool dat zijn jurk losschiet en een eindje naar beneden zakt. O jee, gilt Lorenzo, je ziet mijn tietjes! Schalks kijkt hij over zijn schouder naar Isiah en geeft hem een kushandje. Wat ben jij een gek meisje, zegt zijn broertje. Lorenzo veinst boosheid. Meisjes plagen, kusjes vragen, zingt hij. En kruipt als een poesje bij Isiah op schoot. Van het stoere jongetje met de grote mond en de losse handjes is niets meer over. Lorenzo is zacht, zoet en tevreden.

Lorenzo is een meisje.

Vlissingen, 2014

Word vriend van het FAS2025 project

En volg deze kinderen op weg naar volwassenheid

Steun het project!